Chirurgia i ortopedia Polska w okresie Średniowiecza, w czasach Odrodzenia oraz w wieku Oświecenia

Chirurgia polska, podobnie jak chirurgia w innych krajach Europy, aż do końca XVIII w. uprawiana była głównie przez rzemieślników zrzeszanych w organizacjach zwanych cechami. Stan ten był wynikiem rozdźwięku pomiędzy medycyną, a chirurgią, którego przyczyną była działalność Kościoła średniowiecznego, degradującego chirurgię do roli zwykłego rzemiosła.

Prekursorami ortopedii w Polsce byli: Józef Struś (1510-1563), Jan Jonston (1603-1675) oraz Jan Adam Kulmus (1689-1745). Najwybitniejszym był Józef Struś, w którego wykazie prac figurują m.in. dwie pozycje przełożone przez niego z języka greckiego na łacinę.