Pierwsze wydanie dokumentu opracowano na podstawie:
uzgodnień grupy roboczej powołanej w czasie ogólnopolskiej sesji na temat profilaktyki przeciwzakrzepowej w ortopedii – Dębe k. Warszawy – kwiecień 2001, w oparciu o: materiały końcowe VI Konferencji ACCP
(American College of Chest Physicians – Chest, 2001: 119: 1) i wytyczne European Society of Cardiology (Europ Heart J, 2000, 21: 1301 – 1336). Zaktualizowano na podstawie materiałów końcowych VII Konferencji ACCP (Chest, 2004: 126: 172S). Uzupełniono we wrześniu 2007 oraz listopadzie 2008 w oparciu o aktualne doniesienia naukowe, w tym materiały VIII Konferencji ACCP (Chest, 2008) oraz polskie doświadczenia.

Specyfika metod leczenia (zarówno zachowawczych, jak i operacyjnych) wykorzystywanych w ortopedii i traumatologii narządu ruchu, pozwala na zaliczenie pacjentów tej specjalnooeci do grupy wysokiego lub bardzo wysokiego ryzyka wystąpienia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej. Według danych opublikowanych przez Planesa w 1999 r. wynika, że częstość występowania zakrzepicy żył głębokich kończyn dolnych u osób poddanych alloplastykom stawu biodrowego lub kolanowego, u których nie stosowano profilaktyki przeciwzakrzepowej, wynosi odpowiednio 45-57% i 40-84%.